WHAT ABOUT TREES
Beeldend kunstenaar Cor van Haasteren over het fotografie project ‘What about Trees’ van Martin Thomas
for English version scroll down
‘What about Trees?’
Dat is de vraag waarmee Martin Thomas een serie fotowerken presenteert die lijkt te suggereren dat de foto’s het antwoord gaan geven. Al snel wordt het me duidelijk dat het geen gemakkelijk antwoord is.
Er zijn fotografen die de hele wereld afreizen om exotische locaties vast te leggen, vaak met weelderig groen onder een blauwe hemel, of indrukwekkende rotspartijen met dreigende wolkenluchten, die dan via luxe uitgaven op onze koffietafels belanden.
Bij Thomas niets van dat alles. Vrijwel alle foto’s zijn gemaakt in de directe omgeving van zijn woonplaats Amsterdam. Op winterse dagen, met diffuus licht en geen blad aan de bomen. Op het eerste gezicht oogt de serie weinig verrassend. We zien boomstronken, verwarde takkenbossen, op elkaar leunende omgevallen stammen, overwegend in bruingrijze tinten. En toch zegt Thomas dat hij schoonheid laat zien. Het lijkt erop dat hij op schoonheid doelt die niet te vangen is in gangbare concepten.
Na de eerste indrukken heb ik een aantal foto’s langere tijd op mijn scherm laten staan om er af en toe opnieuw naar te kijken en het in me te laten werken. En gaandeweg veranderde er iets. Een wonderlijke ervaring die raakt aan iets tijdloos, universeels, door de concrete werkelijkheid heen. En ik merk dat ik geen toeschouwer kan blijven. Bij sommige beelden wil ik eindeloos inzoomen, door die takkenbossen heen bewegen, op zoek naar het wezen van het verstrengelde leven, diep in het bos verscholen. De foto’s dwingen me bijna om stil te staan. En dan ga ik langzaam meer zien hoe een onverklaarbare schoonheid bijna onzichtbaar werkt in die ongecontroleerde warboel.
In gesprek met Thomas, vraag ik naar het waarom en zijn manier van werken.
“In het bos en de duinen wordt ik steeds weer geraakt door de aanwezige onschuld, puurheid, en diepe stilte. Zo anders dan de onrust in onze mensenwereld. Mijn verbondenheid met het omringende leven ervaren gaat daar bijna vanzelf. Dat ervaar ik als een grote steun, die me helpt bij zinnen te blijven in een wereld die in rap tempo ontspoort.
Tegelijk is het onmogelijk niet ook getroffen te worden door de staat waarin de natuur verkeert. In onze cultuur is nauwelijks nog sprake van een doorvoelde verbondenheid met de aarde en andere levensvormen. En de gevolgen daarvan zijn steeds duidelijker zichtbaar in de toename van ziekte, afbraak en sterfte, vooral bij bomen. En dat doet pijn.
Daarom organiseer ik naast mijn werk als fotograaf ook workshops bosbaden waarbij ik mensen begeleid om te vertragen en op een onderzoekende en meditatieve manier een hernieuwde relatie aan te gaan met de natuur. En dat leidt voor vrijwel alle deelnemers tot diepe ontspanning en een grotere betrokkenheid bij de natuurlijke omgeving.
De wereld is in mijn beleving geen verzameling op zichzelf staande objecten maar de manifestatie van een alomvattend levend proces waarin de eigenheid van ieder wezen relaties aangaat met de omgeving. En ik ben ervan overtuigd dat de natuurlijke wereld, in alle extra-ordinaire eenvoud en wonderbaarlijke complexiteit, ons laat zien wat gezien wil worden.
Anders dan de door algoritmen gefabriceerde en opgepoetste HD werkelijkheid die we dagelijks voorgeschoteld krijgen, kies ik voor een vrij radicale vorm van realisme in mijn werk. Dat betekent: geen Photoshop, geen AI, niets weggepoetst, niets toegevoegd, niets in scene gezet.
Ik hoop dat juist dat sobere karakter mensen raakt en ze zich uitgenodigd voelen tot een pas op de plaats en reflectie. Dat vraagt meer aandacht en geduld, maar het is belangrijk en uiteindelijk meer dan de moeite waard.”
Neem je tijd. Laat het jou vinden.
Langzaam heb ik het gevoel door te dringen tot de schoonheid waar Thomas naar verwijst. Door de uitgewogen composities die geen uitweg bieden, niet refereren aan iets buiten het kader, geen zichtlijn naar een open landschap of een blauwe lucht in de verte. En toch met ruimte voor subtiel mee bewegen, ademen in stilte. Het voelen van een liefdevolle aanraking door het onverwoestbaar tere en kwetsbare. Het is wat het is. Ingetogen, zonderling en soms verwarrend.
Deze foto’s vragen erom stil te staan, als een daad van oprechte toenadering. Om dan via sluipwegen de toegang te vinden tot een andere wereld, waar we maar zelden mee in contact zijn.
WHAT ABOUT TREES
Visual artist Cor van Haasteren on the photography project ‘What about Trees’ by Martin Thomas
‘What about Trees?’
That is the question with which Martin Thomas presents a series of photographic works that seems to suggest the photos are going to provide the answer. However, it quickly becomes clear it is not an easy answer.
There are photographers who travel the whole world to capture exotic locations, often with lush greenery under a blue sky, or impressive rock formations with threatening cloudy skies, which then end up as luxury editions on our coffee tables.
Not so with Thomas. Virtually all the photos are taken in the immediate vicinity of his hometown Amsterdam. On wintry days in diffuse light, with hardly any leaves on the trees. At first glance the series doesn’t appear to be remarkable. We see tree stumps, tangled thickets, leaning fallen trunks, predominantly in brown-grey hues. And yet Thomas claims he shows beauty. It seems he is referring to a beauty that cannot be captured in conventional concepts.
After the first somewhat fleeting impression, I left several photos on my screen to glance at them again and let them work in me. Gradually, something changed. An extraordinary experience that touched on something timeless, universal, beyond the concrete reality. And I cannot remain a mere observer. With some images, I want to zoom in endlessly, moving through those thickets, searching for the essence of the intertwined life, hidden deep in the forest. The photos almost compel me to pause. And then I slowly start to sense an inexplicable beauty working almost invisibly in that uncontrolled chaos.
In conversation with Thomas, where I ask what moves him and his way of working.
“In the forest and the dunes, I am repeatedly struck by the present innocence, purity, and deep stillness. So different from the unrest in our human world. Experiencing my connection with all of life happens naturally there, which is often not so easy in daily life. For me that is a great support, helping me to stay centered in a world that is rapidly going off the rails.
At the same time, it is impossible not to be affected by the state of nature. In our culture, there is hardly any felt connection with the earth and other life forms. And the consequences are becoming increasingly visible in the rise of disease, decay, and death, especially among trees. And that hurts.
In my perception, the world is not a collection of standalone objects but the manifestation of an all-encompassing process, where the uniqueness of each being enters relationships with their environment. I am convinced that the natural world, in all its extra-ordinary simplicity and marvellous complexity, shows us what needs to be seen.
Next to my work as a photographer I organize forest bathing workshops where I guide people to slow down and engage with nature in an exploratory and meditative way. For almost all participants that leads to a deep relaxation and greater involvement with the natural environment.
Different from the fake and polished HD reality that’s presented to us more and more, I choose a rather radical form of realism in my work. That means: no Photoshop, no AI, nothing erased, nothing added, nothing staged.
I hope precisely that restrained character of my work touches people and invites them to pause and reflect. I am aware that requires a bit more attention and patience, but it is important and more than worthwhile.”
Take your time. Let it find you.
Slowly I feel I am getting through to the beauty Thomas refers to. Through the balanced compositions that offer no escape, do not reference to anything outside the frame, have no sight line to an open landscape or a blue sky in the distance. Yet with space for subtle movement, breathing in silence. Feeling a loving touch through the indestructibly delicate and vulnerable. It is what it is. Reticent, peculiar, and sometimes confusing.
These photos invite one to pause, as an act of sincere approach. To then through back roads, find access to another world that we rarely come into contact with.
WHAT ABOUT MT
A short biography
Martin Thomas is a visual artist who studied photography and audiovisual design in the 80’s at the art academy in Breda. Just as he entered his second year he received a grant from Unesco for young talents and had his first group exhibitions. Soon followed by solo exhibitions in Breda, Amsterdam, Paris, Hamburg, Berlin.
Early on he was drawn to places where human constructs and the natural world occupy the same space, such as the fringes of the city, parks, zoo’s, industrial estates in decline, and technological structures in landscapes. Alternately he worked on commission for clients in the field of architecture, such as the German Archaeological Institute, the Association of Dutch Housing Corporations, magazines, graphic designers, architects and construction companies. In 2008 he decided to stop with his work as a photographer, got certified as an integral coach and since then worked with people supporting them in their personal development. Out of his deep love for nature in 2019 he started organizing workshops in forest bathing, guiding people to mindfully reconnect with the natural world.
In 2023 his love for photography blossomed again and he started a photography project with the title ‘What about Trees?’, and another very recently with the working title ‘Light in a Concrete World’. His work on both series is openended and this website is dedicated to introduce a selection of both.